1966 |
Karen Opstelten, geb 1962 te Amstelveen,
weet al jong
dat ze kunstenaar wil worden. Haar grootste verlangen is altijd geweest dingen
te maken, tekenen, schilderen, naaien, timmeren. Tijdens het eerste jaar op de Rietveld academie
in 1980 blijkt dat de gerichtheid aldaar eerder conceptueel is . Zij wil zich concreet en ambachtelijk bekwamen in
het vak en stapt over naar de Rijksacademie. Net in die tijd word deze opleiding
veranderd in een post-academie. Tijdens deze overgangssituatie doet zich de mogelijkheid
voor om naar een conservatorium te gaan. |
1979 |
|
|
1980 |
Zij begint aan het
conservatorium te Alkmaar met hoofdvak blokfluit in 1982 in de verwachting dat ze
ondertussen bezig kan blijven met haar ontwikkeling als beeldend kunstenaar. Als
ze merkt dat door het vele studeren haar inspiratie als beeldend
kunstenaar stagneert besluit ze te stoppen met het conservatorium en een
degelijke opleiding tot pianostemmer te doen. Ze gaat parttime als
pianostemmer werken en richt zich verder op haar
kunstenaarsschap. In het
begin is het vooral realistisch schilderen waarin zij zich bekwaamt. In 1986 kan zij in galerie 'De drie Gratieen' te Amsterdam exposeren,
zie rechts. |
1986Het schilderij wordt tevens door de
galeriehouder aangeschaft. |
|
|
1991 |
Vervolgens gaat zij op zoek naar haar eigen specifieke taal en
boodschap als beeldend kunstenaar. In eerste instantie is het de
fysieke kant van het schilderen die haar boeit. Ze zoekt naar een zo
vrij en expressief mogelijke vorm, waarbij de betekenis van het
schilderij puur intiutief is en kleur de belangrijkste motivatie. In 1991 kan zij voor het eerst een
eigen expositie daarmee inrichten in galerie Dijk1 te Alkmaar. Een
galerie waar ze in de jaren daarna nog geregeld exposeert. Allengs wordt de betekenis van het schilderij steeds belangrijker en
zoekt ze een bewerkelijkere manier van schilderen. Uitgangspunt daarbij
is altijd haar innerlijke beleving van de wereld. |
1996
 |
|
|
1999 |
Samen met zuster Ingerid Opstelten en collega Tineke
Tukker richt zij in 1998 het
kunstenaarsinitiatief 'Antichambre' op en organiseert tentoonstellingen
met meerdere collega 's. Ook wordt ze uitgenodigd voor een aantal
kunstprojecten in Alkmaar, zoals Poeetmaal 2000,
Aardbeispinazie 2003,
Kunst tot de Nacht 2004, een overzichtstentoonstelling van Alkmaarse
kunstenaars in 2004 en ze neemt zitting in de kunstcommissie CABK van de
gemeente Alkmaar. In 1999 ontstaat een serie tekeningen over geweld, bedoeld om in
kranten te publiceren; naar aanleiding van een expositie in Antichambre
over de bombardementen in Yoegoslavie. Sindsdien heeft zij dit soort
sobere tekeningen regelmatig gepubliceerd in het Hollands Maandblad. In
2002 wordt ze uitgenodigd voor een tentoonstelling in het provinciehuis
te Haarlem. De toenmalige conservator, Petra hammerschmidt,
schrijft een
tekst over haar werk en er worden tekeningen door de provincie
aangekocht. |
2003serie foto's en schilderijen voor kledingzaak etalages tijdens
Aardbeispinazie. |
|
|
droomtekening, 2007 |
Naar aanleiding van het tekenen van situaties
buiten haarzelf realiseert ze zich dat ze het belangrijk vind het
publiek in haar werk te betrekken en niet enkel auto biografische werken
te maken. Zomer 2005 start ze in opdracht van de gemeente Den Helder
het project Droombureau, tijdens de manifestatie Helder Gekaapt. Dit
project heeft zoveel mogelijkheden dat ze er sindsdien een flink aantal
kunstevenementen en manifestaties mee heeft afgereist. Het blijkt een
perfecte aanvulling op de droom-achtige taal die ze in haar schilderijen
is gaan spreken, een zoektocht naar betekenis in een wereld vol
raadselen en geheimen.
In 2000 word het verlangen muziek te maken toch weer zo groot dat ze
zich op de cello stort. Sindsdien heeft zij er een tweede leven mee
opgebouwd; zij speelt in vele ensembles, een symphonieorkest en geeft
celloles. |
2008 |
|
|
| |
2007 |
|
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
|
|
|